viernes, 13 de abril de 2012

Jen la telefono.


Jen la telefono.

Ni ne planis tion ĉi, nur okazis.
Ni vojaĝis per la aŭtobuso al ŝia hejmo, kaj kisante nin kaj tuŝante nin ni alvenis ŝiahejman pordon kaj poste, bone, mi ne memoras kiel, ni preskaŭ estis nudaj kaj kuŝintaj sur lito ŝia, en la unua ĉambro supren la ŝtuparoj.
Ankoraŭ mi ne estas preta – ŝi diris.
Ne gravas, ne okazos – mi promesis.
Ni komencis varme tuŝi nin sed sen tute nudigi nin, mi ankoraŭ havis mian pantalonon. Mi komencis pensi pri seksumado kaj mi ekscitiĝis, mi ne plu povis pensi kaj iom post iom mi komencis nudigi ŝin, malgraŭ mia antaŭa promeso, malgraŭ la kurtenoj estis malfermitaj, malgraŭ la oftaj pensoj pri la malbono kiu povus okazi, malgraŭ ŝia kato estu tie vidanta nin, malgraŭ la seruro de la pordo ne estis ŝlosita, malgraŭ mi ne havis kondomojn, malgraŭ la pordo de la domo sonore estis malfermita...
Mia patro! – ŝi diris.
Pezajn paŝojn ni aŭdis sur la ŝtuparo. Mi ektimis lin kaj staris antaŭ la pordo, serĉante kien iri, tute maltrankvila, tute timigita! Ŝi, kiel normala ago, kaptis rapide sian mamzonon kaj metis ĝin sur sian bruston.
La patro mole malfermis la pordon.
Silenta momento.
Li vidis sian filinon kaj poste min, li revidis la knabinon kaj diris:
Saluton filin’, eh...jen la telefono por la okazo se iu telefonus vi respondu – li donis la hejman telefonon al ŝi, kiu ankoraŭ ne tute vestis sin, poste li vidis min – Saluton knabo. Do, vi estas okupataj, mi lasas vin – li malrapide fermis la pordon kaj kurante ekmalsupreniris –, mi revenos post. Baj baj!
Mia koro ne lasis batadi, mia menso vagadis inter la faktoj okazintaj, kaj mi ankoraŭ ne povis kompreni kio diable okazis! Kio okazis?
Kio okazis? – mi demandis al ŝi.
Nenio, kion vi okazvolis? – ŝi diris per rideta buŝo – nur estas mia patro, ne estas ogrulo. Venu ĉe mi...

No hay comentarios:

Publicar un comentario